Categoría: Galeguismo
-

De Don Ramón a Don Plácido, por Xulio Ríos
As relacións entre Ramón Otero Pedrayo e Plácido Castro constitúen unha das mostras máis expresivas da fonda cohesión humana e intelectual que caracterizou o galeguismo histórico. Mantida ao longo de varias décadas, sobreviviu ás distancias físicas, ás dificultades políticas e ás circunstancias persoais, conservando sempre un fondo de admiración mutua e de amizade sincera que…
-

Quince anos despois: a cultura galega fronte ao espello, por Xulio Ríos
Cando en 2011 se presentou a Reflexión Estratéxica sobre a cultura galega, o propósito era claro: ofrecer un diagnóstico e unha folla de ruta para orientar o desenvolvemento cultural do país nun contexto de profundas transformacións. Quince anos despois, a primeira pregunta non debería ser que parte daquel documento continúa vixente, senón algo moito máis…
-

O país que non somos, por Xulio Ríos
Os que tanto reivindicamos a nosa condición minhota temos moito de antropoloxía no cerne do noso achegamento a Portugal. Pero hai algo máis fondo que a simple proximidade xeográfica ou os intereses compartidos, esa sensación de normalidade cultural. É no Norte portugués onde moitos galegos perciben unha Galicia non escindida, non acomplexada, non obrigada a xustificarse permanentemente.…
-

Estar no mundo: a acción exterior como política de país en Galicia, por Xulio Ríos
A acción exterior dunha comunidade autónoma xa non é un luxo nin unha extravagancia institucional: é unha necesidade estrutural nun sistema internacional crecentemente fragmentado, competitivo e imprevisible. Nun contexto marcado pola reconfiguración das cadeas de subministración, a rivalidade entre grandes potencias e a politización dos fluxos económicos e tecnolóxicos, territorios como Galicia non poden limitarse…
-

Franco Grande, poeta do tempo, por Xulio Ríos
O tempo percorre, como un río fondo e persistente, a poesía de Xosé Luis Franco Grande. Non é só medida nin marco, é substancia viva, ferida e refuxio ao tempo, un lugar onde o ser se interroga e se recoñece. Nas súas palabras latexa unha conciencia aguda da fugacidade, esa certeza de que todo pasa, de…
